|
اینجا ترکمن صحرا ست قربانگاه انسانهای زبان بسته خسته
آری اینجا ترکمن صحرا است، سرزمینی که زمانی جولانگاه اسبهای تیز تک و آزاد و رهای ترکمن بوده است، سرزمینی که تک سوارانش با سم اسبان خود خواب را بر دشمنان دور دست آشفته می کردند، سرزمینی که بیرق آزادی ترکمن با نسیم خزری به اهتزاز در می آمد. پس از آن شکست، آری پس از شکست رهبر ترکمنها، عثمان آخوند، در برابر سپاه عظیم حکومت رضا خان پهلوی اکنون سالیان درازیست که این سرزمین روی آرامش به خود ندیده و از آن سلحشوران افسانه ای اش جز افسانه ای بر جای نمانده است. آری اینجا ترکمن صحرا است، ترکمن صحرای خاموش، ترکمن صحرای لگد مال شده زیر چکمه سربازان قزلباش. ترکمن صحرایی که دیروز شاهد غصب زمینهایش از سوی رژیم پهلوی بود و امروز شاهد پایکوبی مزدوران جمهوری اسلامی است که مانورهای نظامیشان را در برابر چشمان این مردم سرکوب شده برگزار می کنند و چون جغدهای شوم شب ندا در می دهند که دیگر صدای آزادی را در این دیار نخواهید شنید. بنگرید که در آسمان دیارتان این گلوله ها و خمپاره های ما هستند که به پرواز در می آیند. این ما هستیم که فریاد بر می آوریم و شما شاهدان ساکت جولانهای فاتحانه ما هستید. آری دژخیمان رژیم مانورهای نظامیشان را در برابر مردم ساده روستاهای ترکمن به اجرا می گذارند تا برای همیشه در گوش این مردم بخوانند که سلاح ما همچنان به سوی شما و برادران ترکمنتان در آن سوی مرزها نشانه رفته است. آنها پس از مانورهای خود بی پروا و گستاخانه خمپاره های خنثی نشده خود را در مسیر روستاها رها می کنند ، در واقع آثاری از توحش خود بر جای می گذارند و می روند. بی آنکه هرگز بیندیشند که انسانهایی در این سو زندگی می کنند که میدان مانور گذرگاه آنهاست و شاید این انسانهای بی گناه دچار حادثه ای در آن میدان شوند. .. و این چنین است که آن حادثه ای که انتظارش می رود رخ می دهد. سه تن از جوانان بی گناه روستای چپرقویمه بر اثر برخورد موتور سیکلتهایشان با خمپاره های خنثی نشده کشته می شوند. پیکرهایشان تکه تکه می شود. خون سرخ آن بی گناهان به خونهای دیگر بی گناهان صحرای ترکمن می پیوندد. ناله ای جگر خراش از دل ترکمن صحرا بر می خیزد. زمین و زمان ماتم می گیرد و ناله مادران دلسوخته ترکمن چون هزاران ناله دیگر با ترنم نسیم خزری رفته رفته خاموش می شود. بی آن که آب از آب تکان بخورد. بی آنکه صدای آنها به گوش هیچ یک از منادیان حقوق بشر روی کره خاکی برسد. بی آنکه مقصران آن حادثه بی مسئولانه و شاید عامدانه در هیچ دادگاهی محکوم شوند. بی آنکه هیچ رسانه ملی ای ناله مردم ترکمن را انعکاس دهد. انگار نه انگار چند انسان بی گناه و بی خبر از همه چیز فجیعانه جان سپرده اند، انگار نه انگار پدران و مادران ترکمن در داغ فرزندان خود از پای افتاده اند، انگار نه انگار حادثه ای رخ داده است. آری اینجا ترکمن صحراست. سرزمینی که غاصبان آن هراز چند گاه با مانورهای نظامی قدرت تسلیحاتی خود را به رخ مردم مظلوم و بی پناه ترکمن می کشند. اینجا ترکمن صحراست قربانگاه انسانهایی که صدایشان از گلوی هیچ مدعی آزادی خواهی و خقوق بشر در جهان بر نمی خیزد. انسانهایی که صدا و تاریخشان تنها در قلبهای هزار پاره شان ثبت شده است. آری اینجا ترکمن صحرای زبان بسته و خسته از آلام دژخیمان رژیم ملایان است.
سازمان آزادیبخش ترکمن صحرا – تورکمن صحرا آزادلیق قوراماسی TURKMENSAHRA AZADLYK GURAMASY TURKMENSAHRA LIBERATION ORGANIZATION
برگزاري دادگاه بازداشت شدگان بندرتركمن بدون حضور وكيل مدافع
ميترا نيکزاد- روز اونلاین سه شنبه، 9 بهمن 1386
http://www.azadtribun.net/Fa_6.htm
|
